Opis
Nadszedł moment, w którym przestałam prosić świat, by złagodniał.Zwróciłam się do wewnątrz i odnalazłam komnatę już przygotowaną.Usiadłam w swojej własnej łagodności — nie jako wybaczenie, na które trzeba zasłużyć, lecz jako obecność, która nigdy mnie nie opuściła.W tej przestrzeni miłość do siebie przestaje być osobista. Staje się kosmiczna. Poszukujący rozpuszcza się w świadka, a serce staje się ołtarzem, w którym spotykają się oddech, cisza i obecność. Pojawia się delikatny ból — nie smutku, lecz rozszerzania się — ból stawania się na tyle rozległym, by pomieścić siebie bez osądu.Do każdej pracy dołączam autorskie ćwiczenia twórcze oraz materiały samorozwojowe, które pogłębiają odbiór i kontakt z obrazem.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.