Opis
Prezentowana praca wpisuje się w tradycję abstrakcji geometrycznej, jednak w przeciwieństwie do klasycznego rygoru formy, tutaj prostokątne układy są subtelnie zdeformowane: lekkie przesunięcia i różnice w proporcjach sprawiają, że kompozycja nie jest czysto matematyczna, lecz posiada element organicznego napięcia.
Zastosowana paleta barw odsyła do estetyki minimalizmu. Kolor przestaje pełnić funkcję dekoracyjną, a staje się nośnikiem atmosfery i emocji.
Formalnie obraz operuje prostymi relacjami: pion–poziom, ciemność–jasność, płaskość–materia. Jednocześnie wyraźnie obecna jest gra balansowania pomiędzy równowagą a jej zakłóceniem. Kompozycja nie jest hermetycznie zamknięta. Poszczególne elementy zdają się sugerować możliwość przesunięcia, jakby obraz uchwycił chwilowy stan w procesie nieustannego porządkowania.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.